Schijterd

Ben je in gevaar, dan moet je vluchten. Wanneer dat niet kan bevries je. Natuurlijke reacties op bedreigende situaties. Maar wanneer angst een kracht is die je in zijn greep houdt ook al is er geen gevaar, kan dat ervoor zorgen dat je geen stap verder komt in je leven. Het is een kracht die je op je plek houdt of juist ervoor zorgt dat je zo snel mogelijk weg wilt uit een situatie. Kortom, verstijven of vluchten zorgt ervoor dat je niet toekomt aan het ontwikkelen van normale zaken in je leven. Wanneer angst is ingezet om je op je plek te houden verander je in een hanteerbaar, volgzaam persoon. Angst wordt dan ingezet als machtsmiddel. Het nare is dat mensen die ooit zelf heel bang waren, het gevoel en het effect ervan kennen en zij zullen dit wanneer zij het nodig achten zelf gaan inzetten om iets voor elkaar te krijgen. Kinderen zijn in die context een gemakkelijk doelwit. Boezem ze angst in en ze zullen je gehoorzamen.

Maar wat gaat er gebeuren wanneer die kleine kinderen groot worden en bang zijn gebleven? Ze functioneren dan aanzienlijk minder in het dagelijks leven dan niet bange volwassenen en zijn kwetsbaarder voor bangmakers.

En dan is er nog collectieve angst. Angst die we als mensheid in grote groepen of als geheel met elkaar delen. Angst om dood te gaan, maar ook angst voor vreemdelingen en verandering.

Zolang angst de wereld of je ziel regeert is er een continu gevoel van onveiligheid. Daar valt uiteindelijk niet mee te leven. Dat breekt je langzaam op van binnen.

Wanneer je je angsten onder ogen komt zul je merken dat ze veel minder groots en bedreigend zijn dan je dacht en voelde. Daarvoor dien je wel die ene belangrijke dappere stap te nemen: de confrontatie ermee aangaan. En wanneer jij diegene bent die dat durft bewijs je niet alleen jezelf maar ook de hele mensheid daarmee een dienst en doorbreek je een cirkel die misschien al generaties lang wordt doorgegeven. Rede genoeg lijkt mij!

Advertenties